Persoonlijke Verhalen

Bestaat er eigenlijk zoiets als te vriendelijk zijn?

Vriendelijk

Gisteren begroette ik gewoon op straat in eigen dorp een vrouw. Ze reed met de fiets en keek enorm zuur naar mij. Ik kan mij best voorstellen dat sommige mensen schrikken als deze blonde vrouw, blauwe ogen en met een grote glimlach even hallo zegt. De meeste mensen verschieten dan meestal en lopen mij gewoon voorbij. Of misschien hadden ze gewoon een slechte dag, dat kan natuurlijk ook. Misschien ben ik gewoon te vriendelijk? Bestaat er eigenlijk zoiets als te vriendelijk zijn?

Ben ik te vriendelijk?

Ik denk soms dat ik gewoon te vriendelijk ben. Alleen ik kan het niet laten om even de buurvrouw te begroeten of mensen in onze straat. Ik vind het ergens belangrijk voor mij om mensen te begroeten en met een grote glimlach rond te lopen. Eigenlijk ben ik zelden boos of toch niet lang. Ik speel natuurlijk geen stukje toneel. Sinds mijn grootvader overleden is vind ik het belangrijk om iemand te begroeten, vriendelijk te zijn en te glimlachen. Waarom zou ik altijd zuur kijken? Moet ik dan minder vriendelijk zijn?

Ik babbelde gisteren even met mijn moeder en zei zij dat sommige mensen inderdaad zo reageren. Zo denk ik zelf dat dit komt door dat we het niet gewoon zijn. Ik zou heel blij zijn als iemand af en toe mij gewoon even op straat begroet. Als mens word je daar toch vrolijk van?

In het verkeer ben ik namelijk ook enorm vriendelijk.

Ik zie heel vaak dat mensen niet stoppen in het verkeer voor voetgangers of fietsers. Zo stop ik meestal wel voor andere weggebruikers. Als het verkeer even vast zit, laat ik mensen spontaan door rijden van uit een andere straat. Dit noemen ze namelijk ook een beetje hoffelijk zijn in het verkeer. Ik vind het dan weer enorm leuk als andere mensen een hand opsteken of een glimlach tonen. Natuurlijk heb je ook chauffeurs die achter je staan en beginnen te tuutten of kwaad worden op mij omdat ik andere weggebruikers door laat. Misschien ben ik ook wel te hoffelijk in het verkeer?

Niet alleen in het verkeer maar ook in de winkel ben ik enorm vriendelijk.

Zo help ik andere mensen als ze iets laten vallen. Of begroet ik gewoon oude mensen die dan vrolijk terug kijken. Ja ook het winkelpersoneel begroet ik met een glimlach. Zo maak ik even een praatje om daarna weer terug te lopen naar de auto.

Vroeger was ik totaal anders….

Zo begroette ik vroeger nooit iemand, omdat ik eigenlijk veel te bang was. Wanneer ik dan eindelijk durfde hallo te zeggen, negeerden andere mensen mij. Daardoor was ik soms enorm gefrustreerd waardoor ik het gewoon opgaf. Maar nu de laatste jaren durf ik mensen te begroeten op straat, in de winkel of andere plaatsen. Ik vind het soms erg dat mensen niks terug zeggen. Tja ik ben dan misschien wel veranderd maar sommige mensen kan je gewoon niet veranderen. Maar iemand begroeten op straat is al een begin vind ik zelf. Misschien moeten we af en toe eens iemand begroeten? Begroet jij mensen op straat? Heb jij ook het gevoel dat je soms te vriendelijk bent?

Delen is leuk
Vorig artikel Volgend artikel

Misschien wil je dit ook wel lezen?

30 Reacties

  • Reply Sarah

    Ik begroet iedereen altijd met een glimlach en krijg daar dan af en toe weleens gekke blikken voor terug. Alsof mensen niet begrijpen waarom ik hun, als onbekende, begroet. Jammer…

    november 17, 2017 at 10:06
    • Reply Sanne

      Ja dat is helaas jammer. Maar leuk dat jij ook mensen begroet.

      november 19, 2017 at 21:41
  • Reply Jorinde

    Vervelend dat ze niks terug zei! Misschien schrok ze van het gebaar. Of mensen denken hard na of ze je niet kennen. Glimlachen probeer ik wel te doen inderdaad en vaak volgt daar wel een groet op. Ik merk in grotere steden dat als je mensen ‘s ochtends vroeg tegenkomt mensen wel altijd hoi zeggen. Dat vind ik wel grappig. Alsof je dan een soort van in hetzelfde schuitje zit en elkaar daaruit groet.

    november 17, 2017 at 10:25
    • Reply Sanne

      Klopt helaas ook niet altijd. Want ik woon in een klein dorpje en niet iedereen zegt hallo. Maar het hoort er bij denk ik.

      november 19, 2017 at 21:42
  • Reply jonna@burgertrutjes

    Leuk artikel! Ik betrap mijzelf erop dat ik steeds minder vaak mensen begroet. In Nederland is dit toch wat minder aan de orde. Neem nu Amerika, daar word je heel vaak begroet! Zouden we eigenlijk vaker moeten doen

    november 17, 2017 at 12:20
    • Reply Sanne

      Dankjewel, dan zou ik perfect in Amerika passen. 😉

      november 19, 2017 at 21:42
  • Reply Liset

    Heel goed juist dat je lekker vrolijk iedereen gedag zegt. Dat doet een mens goed lijkt me! Dat mogen meer mensen mogen doen. Een beetje hulpvaardig is ook niet verkeerd, ik kan het altijd heel erg waarderen als mensen om die ‘kleine’ dingetjes denken.

    november 17, 2017 at 16:16
    • Reply Sanne

      Zo denk ik ook. 😉 Ik ben ook zo.

      november 19, 2017 at 21:43
  • Reply Chantal - Capital Monday

    Yes ik begroet zeker mensen op Straat. Maar ook ik ben op sommige punten te vriendelijk. Gek wordt ik er van.

    november 17, 2017 at 17:18
    • Reply Sanne

      Super, ja maar blijven doen. 😉

      november 19, 2017 at 21:43
  • Reply Marion

    Ik groet mensen op straat. Ook omdat dát gewoon hier is in Friesland. Daar zegt iedereeen tegen iedereen hoi. En dát doe ik dan weer niet. Als ik iemand groet dan is het niet alleen hoi, maar kijk ik ook iemand aan

    november 17, 2017 at 18:06
    • Reply Sanne

      Oh wat leuk dat mensen het daar doen. Ik vind dat super leuk om te lezen. 🙂

      november 19, 2017 at 21:43
  • Reply Nesrin

    Ik vind het mooi dat je te vriendelijk bent 😉 Ik moet zeggen dat ik niet altijd bewust op straat loop en mensen aankijk maar ik groet altijd ouderen mensen met goedemiddag/ochtend/avond en zeg nooit hallo of hai. Verder laat ik mensen met weinig boodschappen ook altijd voor bij de kassa.

    Mooi stuk heb je geschreven.

    november 17, 2017 at 18:07
    • Reply Sanne

      Dankjewel. Dat is ook mooi dat je dat doet. 😉

      november 19, 2017 at 21:44
  • Reply Debbythechocoholic

    Dat gevoel ken ik. En wat ik erg vind is wanneer je naar iemand lacht, die persoon niet teruglacht. Awkward 😳

    november 17, 2017 at 18:11
    • Reply Sanne

      Ja dat gevoel van Awkward had ik toen ook.

      november 19, 2017 at 21:44
  • Reply Fleur

    Ik herken sommige punten wel. Dat begroeten dat blijf ik automatisch doen, wat jij zegt; gewoon vriendelijk zijn. Grappig om te lezen dat je vroeger totaal anders was, bizar om te bedenken wat tijd dan allemaal wel niet kan veroorzaken en doen:).

    november 17, 2017 at 18:14
    • Reply Sanne

      Klopt, super dat jij ook mensen blijft begroeten. 😉

      november 19, 2017 at 21:45
  • Reply Tania

    Ik zeg ook vaak dag als ik iemand passeer. Heb me deze week 2 keer geërgerd toen ik een broodje ging halen. Gewoon 2 keer dat iemand zonder pardon mij voorsteekt. Heb niets gezegd maar volgende keer ga ik dat wel doen

    november 17, 2017 at 19:03
    • Reply Sanne

      Mag je altijd doen, ik vind dat ook niet beleefd als mensen voorsteken.

      november 19, 2017 at 21:45
  • Reply Mariëlle | Me-licious

    Nou ik snap echt wel wat je bedoelt. De mensen in de stad zijn een stuk minder vriendelijk dan in een dorp. In de stad groet je elkaar niet en is het al een wonder als je weet wie er naast je woont. Het is ieder voor zicht. In een dorp doet men dat wel. Ik denk dat je nooit te vriendelijk kan zijn, maar dat wereld gewoon verhard.

    november 18, 2017 at 00:16
    • Reply Sanne

      Klopt, ik denk dat de mensen nu meer op hun eigen leven dan vroeger.

      november 19, 2017 at 21:46
  • Reply Susan

    Je kunt nooit te vriendelijk zijn! Sommige mensen hebben ook gewoon een bitchy resting face haha…

    november 18, 2017 at 18:36
    • Reply Sanne

      Geen idee, let ik eigenlijk nooit op. 😉

      november 19, 2017 at 21:46
  • Reply Sheila

    Gewoon blijven doen, mensen begroeten op straat. Ik doe dat ook vaak. Niet als ik door het centrum loop. Dan blijf je bezig en dan denkt iedereen dat je gek bent geworden :). Maar gewoon als ik over straat loop, met name ‘s avonds in mijn wijk of een rustigere straat, zeg ik altijd hallo. Net zoals ik altijd een buschauffeur gedag zeg als ik in stap. En ik krijg 9 van de 10 keer een begroeting terug en een glimlach.

    november 19, 2017 at 22:28
    • Reply Sanne

      Ik blijf het doen ook hoor. Wat leuk dat jij ook de buschauffeur begroet. Deed ik vroeger ook. 😉

      november 20, 2017 at 21:27
  • Reply Sabine

    Ik sta eigenlijk altijd wel klaar voor mensen en soms krijg ik die ‘aandacht’ niet terug. Dat kan erg teleurstellend zijn, maar geven is natuurlijk nooit een ‘businesdeal’ dus of je wat terug krijgt is dan maar af te wachten…

    november 21, 2017 at 17:21
    • Reply Sanne

      Klopt maar soms is het leuk om iets terug te krijgen. Maar als het niet zo is dan is het niet zo. 😉

      november 22, 2017 at 21:10
  • Reply Diana

    Vriendelijkheid is voor mij normaal als ik over straat loop. Iig ik probeer altijd te begroeten met een glimlach of knikje. Moet wel zeggen dat ik in het verkeerd iets anders. Ik laat alleen iemand voor als het zich toelaat en het niet onveilig wordt. Heb zoveel gehad dat iemand in een keer stopt om een voetganger over te laten steken op een plek waar dat niet nodig is (bij geen zebrapad of stoplichten) en dat er dan mensen die achter die auto vol op de rem moeten. Begrijp me niet verkeerd als de situatie toelaat doe ik het ook maar ga niet zomaar stoppen.

    november 23, 2017 at 11:30
  • Reply querine

    grappig dat je het benoemd dat mensen bijna niet meer groeten.
    ik doe het wel als ik met de hond loop en vooral op de boot doen mensen het nog veel als ze elkaar passeren maar het is en blijft jammer dat het niet normaal is dat we elkaar groeten

    december 6, 2017 at 08:37
  • Ik zou het leuk vinden als je een reactie achterlaat

    error: Je mag mijn foto\'s niet kopiëren of opslaan.